89

به تخمم (در واقع به تخمدونم)

هیچ چیز و هیچ کس اینقد ارزش نداره که جوونیمو حرومش کنم و به خودم زهر کنم همه چیو.. حتی خانوادم..

اره اگر بودی ،اگر میخواستیم دیگه چیزی نمیخواستم از خدا ، اگر خانوادم پشتم بودن و همراهم بودن خیلی عالی میشد...ولی حالا ک اینطور نیست... نیست ک نیست..

خودمم و خودم... هیچ کس نجات نمیده منو از این منجلاب.. فقط از خدا میخوام کمکم کنه کارام خوب پیش بره...

اینقد خوب میشم که حسرت نداشتنمو بخوره ...

تنهایمو به دوشم میکشم ولی نمیزارم کسی ببینه از پا در اومدم...هیچ کس حتی خانوادم